Skip to main content

Warning message

Mean Menu style requires jQuery library version 1.7 or higher, but you have opted to provide your own library. Please ensure you have the proper version of jQuery included. (note: this is not an error)

28. ความเป็นอนิจจังแห่งเวทนา

เหตุการณ์ พระอัสสชิเป็นไข้หนัก พระผู้มีพระภาคทรงอาศัยความอนุเคราะห์ เสด็จเข้าไปหาอัสสชิภิกษุถึงที่อยู่ พระอัสสชิกราบทูลพระพุทธเจ้าว่า ทุกขเวทนาของตนกำเริบ ไม่ทุเลาลงเลย และมีความรำคาญ ความเดือนร้อนอยู่ไม่น้อย
Series สุคติ สุคโต
ชุดที่ 1
Track 28

บทย่อ

พระพุทธเจ้าตรัสถามพระอัสสชิว่า หากตนเองติเตียนตนเองโดยศีลไม่ได้ จะมีความรำคาญและความเดือดร้อนอะไร

พระอัสสชิกราบทูลพระพุทธเจ้าว่า ตนระงับกายสังขาร (ลมหายใจเข้าออก) ได้อย่างลำบาก จึงไม่ได้สมาธิ เมื่อไม่ได้สมาธิ จึงเกิดความคิดว่า เราไม่เสื่อมหรือ

พระพุทธเจ้าจึงตรัสว่า สมณพราหมณ์ที่มีสมาธิเป็นสาระ มีสมาธิเป็นสามัญญะ  เมื่อไม่ได้สมาธินั้น ย่อมเกิดความคิดอย่างนี้ว่า เราทั้งหลายไม่เสื่อมหรือ  แล้วทรงแสดงธรรมต่อไปว่า 

รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ ไม่เที่ยง มีความแปรปรวนเป็นธรรมดา ไม่ควรที่จะตามเห็นสิ่งนั้นว่า นั่นของเรา นั่นเป็นเรา นั่นเป็นตัวตนของเรา

เมื่อได้เสวยสุขเวทนา หรือ ทุกขเวทนา หรือ อทุกขมสุขเวทนา ก็ทราบชัดว่า เวทนานั้นไม่เที่ยง ไม่น่าพอใจ ไม่น่าเพลิดเพลิน ปราศจากความยินดียินร้ายในการเสวยเวทนานั้น

หากว่า เสวยเวทนา มีกายเป็นที่สุด หรือ มีชีวิตเป็นที่สุด ก็ทราบชัดว่า ก่อนแต่จะสิ้นชีวิตเพราะกายแตก ความเสวยอารมณ์ทั้งมวลในโลกนี้ไม่น่ายินดี จักเป็นของเย็น



อ่าน อัสสชิสูตร